Huis te Palesteyn

- Geschiedenis


- Mede

   - Sec

 




  



- Elixers

   - Donna Luisa

     peer/citroen

   - Comte Morello

     kersen/kaneel

   - Queen Mel

     honing/echte vanille

   - King Malus

     appel/kruidnagel


Imkerij De Honingpot

Huis te Palensteyn



Geschiedenis

Het was rond 1380 dat Willem van Egmont de opdracht gaf om een reeds bestaande hoeve aan de dorpstraat van het plaatsje Zegwaard (huidig Zoetermeer) om te laten bouwen tot een versterkte woning. De woontoren werd op honderden palen gebouwd en dat was met alle waarschijnlijkheid de naamgever van het complex geworden.

In 1405 wordt het “Kasteel” omschreven als een huis en hofstede met aan de oostkant een boomgaard. Het was een boerenbedrijf dat de omgeving voorzag van voedsel en drank. De gebouwen hadden hun bloei onder Willem van Egmont en na zijn vertrek raakte het geheel al snel in verval, in de eeuwen daarop werd het er niet beter op totdat uiteindelijk in 1645 Ambachtsheer Jacob van Wijngaarde een deel liet slopen en een nieuw gebouw verrees op het terrein dat ging dienen als een soort van stadhuis.

In 1791 werd de ridderhofstede door de toenmalige eigenaren, de familie Osy, afgebroken en vervangen door een groot buitenhuis met een “schoonen tuin” met aangename plantsoenen. Echter de familie Osy verbleef veel in het buitenland en maakte nauwelijks gebruik van het huis.

In 1888 werd het verkocht en vervolgens gesloopt. Het enige wat van de gebouwen overgebleven is, is de gevelsteen welke werd herplaats op de grens van het oude kasteelterrein en de boomgaard.

Naar webwinkel

Naar webwinkel

Naar webwinkel

20ste eeuw

Toch bleef er nog iets anders over namelijk: de naam Palenstein. In 1962 (inwoner aantal 10.000) werd besloten om van het dorp Zoetermeer een stad te maken. De eerste palen voor dit project gingen in 1965 de grond in en wel voor de eerste nieuw te bouwen wijk van Stad Zoetermeer. Die wijk kreeg de naam Palenstein en grenst aan het oude dorp waar het Kasteel heeft gestaan.

En het is daar waar ons pad van de mede en elixers, en het pad van Huis te Palensteyn elkaar beginnen te kruisen.


Het is in 1967 dat onze keldermeester Peter Ramselaar, op 4 jarige leeftijd achter in de auto van zijn ouders zit. Ze zijn aan het verhuizen van het oude dorp waar hij in 1963 geboren is, naar het net opgeleverde huis aan het Asselierspad in de wijk Palenstein. Het worden 24 mooie jaren in de wijk voor Peter. Zo gaat hij daar naar de lager school: school te Palenstein,

gaat enkele jaren (is uiteindelijk niet zijn ding) naar de muziekschool van Zoetermeer (welke zich op het oude terrein van de boomgaard van Huis te Palensteyn bevindt), maakt onder leiding van zijn vader vele culinaire reizen door heel Europa. Maar vooral dat in 1987 letterlijk en figuurlijk zijn grote liefde, Susanne, op de stoep staat.

Susanne Ramselaar-Schijf komt in 1975 als 7 jarige vanuit Den Haag met haar ouders mee naar de derde nieuwe wijk van Zoetermeer, Meerzicht. Ze gaan dicht bij het Westerpark wonen waar Susanne dan ook vaak in de vrije natuur te vinden is. Samen met haar neef en nichtjes wordt ene na het andere eiland veroverd. Vakanties worden bijna altijd kamperend doorgebracht aan de kust in Frankrijk. Vooral om te kunnen genieten van de vruchten van de zee, af en toe afgewisseld met zo’n zalige Franse gegrilde kip en een grote bak friet.


Toeval bestaat niet, beide worden in 1986 overgehaald om mee te gaan naar dansles. Daar   ontmoeten ze elkaar en dankzij het geslaagde afdansen met vervolgens “vlinders in de buiken” was Susanne vanaf dat moment ook in Palenstein geregeld te vinden. Totdat ze in 1992 in de wijk Rokkeveen hun eerste huis konden kopen, een jaar later luiden de huwelijksklokken van de st. Nicolaaskerk. Welke zo goed als op het terrein van het Huis te Palensteyn  in het oude dorp van Zoetermeer staat.


1999 wordt een sleuteljaar voor Susanne en Peter. Er zijn bepaalde gebeurtenissen, die de boel behoorlijk op z’n kop gooit. Zo is er de reis naar Sri Lanka waar Peter de heilzame werking van kruiden persoonlijk meemaakt (na een sportblessure), het beleven van de totale zonsverduistering op een boerenakker in Frankrijk om maar een paar te noemen.

Het roer ging helemaal om en beide doken weer “in de boeken”, de wereld werd van west naar oost overgevlogen om oude ambachtelijke technieken en kennis op te doen.



21ste eeuw - heden


Een van die oude ambachten die Susanne en Peter leerde is het mooie vak van imker. Een imker is iemand die zich met honingbijenteelt (im is een oud woord voor bij) bezighoudt. Waarbij de immen worden ingezet voor de bestuiving van planten en bomen en/of de winning van honing, bijenwas en propolis. Het houden van honingbijen is iets wat wij als mensen al heel lang doen, zeker in de middeleeuwen was op elke boerderij wel bijenactiviteit. Het was tenslotte de enige methode om aan iets zoets te komen of om zelf kaarsen te maken. En hoewel we er niet voor de volle 100% zeker van zijn, kunnen we met de grootste mogelijke zekerheid zeggen dat in de boomgaard van Huis te Palensteyn een vorm van imkeren werd toegepast.


Wat in 2008 begon met één volkje is nu uitgegroeid naar over de twintig met drie standplaatsen in Zoetermeer en één in Wassenaar. Is Susanne in 2014 erkend bijenteelt lerares bij de Nederlandse Bijenhouders Vereniging geworden en Peter is de wijnkelder ingedoken en heeft zich verdiept in de wereld van o.a. gisten, pH meten en de méthode Souritage Traditionnel. Eind 2015 kwamen de eerste liters mede uit het laatste hevelproces (mede maken is een proces van de lange adem, zie hoofdstuk mede).

Tijd om serieus over een passende naam na te gaan denken. Op een gegeven moment reden ze weg een van hun bijenstands en Susanne zat achter het stuur.  Dat gaf Peter gelegenheid om naar zijn oude lagere school te kijken. Maar wat hij zag, een lege plek, weg school! En dat in hetzelfde jaar dat zijn middelbare school met grond gelijk was gemaakt. Toen wist hij het, de bijenvolken staan op plekken waarbij het vliegbereik van de bijen het oude terrein van Huis te Palensteyn beslaan.

 

Volgende stap: toestemming krijgen voor zijn plan. Op 23 december 2015 gaat de bel, op de stoep staat de heer C. Klein van Het Historisch Genoodschap Oud Soetermeer met goed nieuws. We krijgen officieel toestemming van de secretaris de heer R. Grootveld om de afbeelding uit 1569 te gebruiken, vanaf dat moment vallen dan ook onze mede en elixers onder de noemer van Huis te Palensteyn door Imkerij de Honingpot.


Het verhaal over de geschiedenis van Huis te Palensteyn is hier mee tot een eind gekomen en zijn we in het heden aanbeland. Kijkend naar de verte of we misschien iets van de toekomst kunnen ontwaren.


Zo is de honing van jaar 2015 al een paar weken aan het gisten en zal het niet lang meer duren voordat de eerste racking gaat plaatsvinden. Susanne begonnen is met de bijen in topvorm te krijgen voor het bijenjaar 2016, zodat we in het najaar weer volop onbespoten kruiden en fruit van Zoetermeerse bodem kunnen oogsten.


Peter met zijn team van testers, aan het experimenteren is met nieuwe smaken voor elixers, mede, melomels en wie weet wat nog meer te herontdekken is uit de kelders van Huis te Palensteyn.   

Hoe het proces van mede en elixers maken in zijn werk gaat, vertellen we u graag op de volgende pagina’s van onze website.


Weten over hoe het verder gaat?? Vroeger was er de stadsomroeper, tegenwoordig is er  social media, daarnaast zijn er regelmatig events in en rond Zoetermeer waar we te vinden zijn. Meer hierover vindt u in onze agenda.